Nederlands, Vertalingen

Auteursrecht fascisten. Letterlijk.

Vertaald vanuit het origineel.

Op dit moment is de website van the Center for a Stateless Society offline, evenals haar dochter organisatie, Students of a Stateless Society, die actief betrokken is op meerdere universiteiten rond de wereld. Een niet te bereiken website is misschien geen interessant nieuws maar de reden waarom is wel degelijk interessant. Wij zijn letterlijk van het net gehaald door auteursrechtfascisten.

Het begon allemaal met een aantal beledigingen tegenover moslims op de openbare Facebook groep van S4SS U Gent. Om een of andere reden kozen een aantal Vlaamse neo- Nazi’s om onder een valse anarchistische vlag te opereren als een legitiem onderdeel van S4SS. Onder hen bevond zich ook ene [verwijderd] wie meende dat ‘de Moslims’ de kracht achter de linkse Belgische politiek zijn en dat zij zich als ‘parasieten’ voortplanten met hulp van de verzorgingsstaat. Dezelfde accusaties werden ook al gemaakt door zijn ideologische voorouders, ongeveer tachtig jaar geleden, maar dan tegenover ‘de Joden’.

Andere S4SS groepen en haar moeder organisatie C4SS distantieerden zich van S4SS U Gent en de uitspraken van haar leden. Dit werd gedaan door een kleine selectie van de beledigende uitspraken online te publiceren om hun besluit te ondersteunen.

Als het verhaal hier geëindigd was, wat waarschijnlijk ook was gebeurt, dan zouden weinig mensen bewust geweest zijn van het besluit. En diegene die het wel hadden gelezen zouden de details al binnen een maand vergeten zijn.

Maar daar eindigde het niet.

Een paar dagen later ontvingen C4SS en S4SS een eis van [verwijderd]: Wij moesten zijn naam en de inhoud van zijn uitspraken verwijderen van onze websites of, schreef hij, ‘Ik dien een aanklacht in’. Dit was genoodzaakt omdat hij vreesde voor gewelddadige vergeldingsacties van Moslims die hij in het openbaar had beledigd.

Hij kreeg een antwoord dat achteraf waarschijnlijk even onbeleefd was als de eis zelf.

Als hij vriendelijk had gereageerd dan hadden wij wellicht opties overwogen om zijn angsten te bemiddelen.

Als hij eerlijk was geweest dan waren zijn echte angsten niet gebaseerd op wraakacties van Moslims maar de reactie van Belgische autoriteiten als zij door zouden hebben dat hij de Belgische antiracismewet had overtreden. Dergelijke regelgeving wordt door anarchisten zoals wij niet ondersteund en wij zouden niemand ooit expres slachtoffer maken van de gevolgen van dat soort wetten – wij zouden er waarschijnlijk alles aan hebben gedaan om hem te beschermen tegen dergelijke consequenties.

Maar hij was onbeleefd, en wij waren dat ook, en dat brengt ons bij het simpele feit dat wij geen verplichting hebben om de heer [verwijderd] te beschermen tegen de consequenties van zijn daden, of ons te onthouden van het informeren van de rest van onze beweging omdat hij deze uitleg misschien beangstigend of beschamend zou vinden.

Dus escaleerde [verijderd]: Hij huurde een Amerikaanse advocaat in – ene JD Obenberger – om een frivole, uitzichtloze, kwaadaardige en duidelijk misbruikende verwijderingsverzoek, gebaseerd op de Digital Millenium Act, in te dienen bij de webhost van C4SS/S4SS. De website van Openberger schept trouwens op over het feit dat hij “een actief lid is van The First Amendment Lawyer’s Association en de Free Speech Coalition”.

Ironisch gezien is [verwijderd] een promovendus werkend aan een project over pesten op het internet. Het lijkt alsof hij zichzelf geleerd heeft om “aardig goed te pesten.”

Maar helaas niet op een universitair niveau. Het pesten begint zich al tegen hem te werken. Als hij tegen zichzelf had gezegd “Ik heb mijn lesje geleerd” en ons met rust had gelaten dan was hij verdwenen in de vergetelheid. Maar nu heeft een grotere groep mensen lucht gekregen van zijn daden en in de volgende 24 uur zal deze groep mensen alleen maar groter worden.

Terwijl ik dit schrijf blijven onze websites offline. Ze zullen dat alleen niet lang meer blijven. En als ze weer online staan zullen ze waarschijnlijk verplaatst worden naar servers in landen waar er door webhosts niet zo paniekerig word gereageerd op verwijderingsverzoeken en hun klanten de dupe laten worden van dreigbrieven.

En wanneer ze weer online zijn zullen de naam van de heer [verwijderd] en zijn daden veel duidelijker getoond worden dan voor zijn beslissing om tot een “nucleaire” aanval over te gaan. Zoals generaal J.E.B. Stuart van de Geconfedereerde cavalerie eens zei over een misstap van zijn tegenstander, [verwijderd] “zal eenmaal spijt hebben [van wat hij deed], en dat continu.”

Tot de sites werkelijk weer online staan zal ik mij moeten geruststellen met de gedachten dat ik doormiddel van een email meer dan 2.500 wereldwijde publicaties kan informeren over wat [verwijderd] deed en zei.

Wij anarchisten hebben misschien onze voorliefde voor Molotov cocktails verloren. Maar we weten nog wel hoe je vuur met vuur bestrijdt.

Een korte toevoeging

The Centre for a Stateless Society waardeert altijd uw donaties, maar op dit moment zijn ze vooral nuttig, gezien het feit dat we van plan zijn te verhuizen naar een nieuwe webhost, mirrors op te zetten, etc. Om er voor te zorgen dat dit nooit meer kan gebeuren. En aangezien onze gebruikelijke donatie pagina’s op het moment niet beschikbaar zijn, hier enkele opties:

Bitcoin: 129pipr12a5UUZ447bLYjx1paRnCXqG5vi
WePay: https://www.wepay.com/donations/73427
PayPal: iradical@praxeology.net

Standaard
Actualiteiten, Nederlands

Racist claimt auteursrecht op beledigende berichten

De websites van de anarchistische denktank Center for a Stateless Society en haar internationale studentenorganisatie, Students for a Stateless Society, werden maandag offline gehaald na een indiening van een verwijderingsverzoek betreffende de Digital Millennium Copyright Act verstuurd door wettelijke vertegenwoordigers van de zogenaamde “anarchist” Olivier Janssens en andere leden van de S4SS studentengroep in Gent, in België.

Dit volgde op een post van S4SS.org waarin werd aangetoond dat de studenten groep bestaat uit racisten en islamofoben. Als reactie hierop heeft de moederorganisatie zich gedissocieerd van de studenten in Gent.

Volgens de wettelijke vertegenwoordiging van Janssens , vreest de student voor zijn veiligheid als gevolg van de openbaarmaking van zijn eigen woorden die nu op het internet bekend zijn. Daarnaast zijn de Facebook-berichten waarin Janssens Lode Cossaer, voorzitter van het Murray Rothbard Instituut in België, bespot en bedreigd, denigrerende opmerkingen tegen moslims en mensen van Midden-Oosterse afkomst maakt en de meest extreme racistische aspecten van filosoof Hans-Hermann Hoppe viert … zijn intellectuele eigendom.

Dit is een verontrustende ontwikkeling. Als openbare racistische uitingen een auteursrecht verwerven is het dus onmogelijk om racisten te openbaren zonder een juridisch proces te riskeren. De acties van Olivier Janssens laten zien dat wetten over intellectueel eigendom een vrije en solidaire samenleving in de weg staan.

Olivier Janssens is een onverdraaglijke bullebak en censor met een advocaat die juridische bedreigingen en valse verwijderingsverzoeken stuurt naar de webhost van S4SS en C4SS.

Hier is een kopie van het oorspronkelijke artikel, gepost op S4SS.org: http://pastebin.com/9Xqu9hiS

Ga voor actuele updates naar de interim pagina van C4SS.

_____________________________________________________________________________

Help ‘Center for a Stateless Society‘ met het betalen van juridische hulp doormiddel van een donatie:

  • Via WePay
  • Bitcoin adres: 129pipr12a5UUZ447bLYjx1paRnCXqG5vi
  • PayPal: iradical@praxeology.net

Interim web-pagina van C4SS

Persbericht van Trevor Hultner

Persbericht van Charles W. Johnson

Cache van originele bericht

Het Centrum voor een Staatloze Samenleving (C4SS) is een anarchistische denktank en media centrum. Hun missie is om het idee van een bruisende sociale samenwerking zonder agressie, onderdrukking of gecentraliseerd gezag uit te leggen en te verdedigen. In het bijzonder streven zij de publieke bewustwording te vergroten en de publieke opinie op het gebied van het anarchisme te transformeren, terwijl zij academisch debat hervormen, door de productie en distributie van markt anarchistische media, zowel in wetenschappelijke en algemene aard, het organiseren van evenementen, en de ontwikkeling van netwerken en gemeenschappen, en om in samenwerking met de Alliantie van Libertarisch Links en het Molinari Instituut te dienen als het institutionele thuis voor links-libertarische markt anarchisten.

Standaard
Actualiteiten

Internationale Apartheid: Migratiewetgeving van de Overheid en Immigrantensegregatie.

Zowel de heersende elite als de grijze burgermassa in ons kleine kikkerlandje zijn van mening dat alle mensen op deze aarde gescheiden moeten worden op basis van hun nationaliteit. Als ze niet vrijwillig op ‘hun’ plaats willen blijven dat moet de overheid hiervoor zorgen door paramilitaire bescherming van landsgrenzen en luchthavens zowel als een, door de overheid ingestelde, documenten (‘visa,’ ‘paspoort’) systeem. Een systeem om de plaats van huisvesting en werkneming te reguleren. Dat wil zeggen; een overheidssysteem dat vergunning uitdeelt voor het bestaansrecht van de mens. Een systeem waarmee in eerste instantie de overheid iedereen die ‘legaal’ reist en werkt kan controleren maar daarbij ook de mensen wie dit niet doen te detecteren, arresteren, opsluiten en te verwijderen uit de gemeenschappen die zij hun thuis gemaakt hebben. Dit alles omdat ze niet kunnen voldoen aan de eis van één of andere ambtenaar; “Ihre Papiere, bitte.” Zij die dit verachtelijk systeem van controle en dwang verdedigen juichen allemaal een overheidssysteem van discriminatie aan. Sommige hiervan omarmen het systeem vanuit pure rassenhaat, nationalisme of religieuze overtuiging en anderen vanuit een illusionaire behoefte naar controle of het chauvinistische ideaal van integratie. Het is een systeem waarin men wordt gescheiden in huisvesting, werkgelegenheid, onderwijs en het dagelijks leven. Het wordt ondersteund door overheidssurveillance en afgedwongen door overheidsgeweld in de naam van nationale eenheid en integriteit. Het hele idee rust allemaal op het vermoeden dat buitenlanders (zelfs de ‘buitenlanders’ die al jaren lang werken in het ‘binnenland’) gevaarlijker zijn, waarschijnlijk eerder crimineel worden, onhygiënischer zijn, minder recht hebben op veiligheid van mens en eigendom, minder recht hebben op een gelukkig leven en minder recht hebben om gewoon met rust gelaten te worden. Dat wil zeggen: ze behandelen alsof hun leven, huisvesting en levensonderhoud niks waard zijn – ze behandelen als afval dat zo snel mogelijk verwijderd moet worden. En dit is allemaal alleen gebaseerd op hun nationaliteit.

Dit verschrikkelijke systeem werd afgelopen donderdag weer duidelijk. De ontruiming van het tentenkamp van een groep uitgeprocedeerde asielzoekers in Den Haag is gebaseerd op het verheffen van de overheid en nationalisme boven het algemeen fatsoen. De GGD meent dat het tentenkamp een gevaar voor de gezondheid was. Met dit excuus werden mensen gearresteerd, opgesloten en gescheiden van hun familie. [1] [2] [3]

Onthoud dit: het maakt de overheid niet uit of je een succesvolle student bent, of hoe hard je werkt, of dat je een productief lid van je gemeenschap bent, en al helemaal niet dat je individu bent en een onvervangbaar persoon bent die kan verwachten om met enige waardigheid en fatsoen behandeld te worden. Het enige belang is De Wet, de gedwongen integriteit van een gescheiden natie en de macht van de overheden om hun eigen kudde bijeengedreven en gebrandmerkt te bezitten. Dit idiote denkbeeld moet weg. Het is tijd om immigrantensegregatie te beëindigen, en als De Wet in de weg staat dan moet deze veranderd of afgeschaft worden.
Het beëindigen van immigranten segregatie betekend niks meer of minder dan het beëindigen van de rol van de overheid in het kiezen van mensen die mogen blijven en het kiezen van mensen diens bestaan gecriminaliseerd word door de staat. Het betekent niets minder dan een open grens en een onmiddellijke onvoorwaardelijke amnestie voor documentloze en uitgeprocedeerde immigranten. Dit voorstel is misschien simplistisch, naïef, onrealistisch, extremistisch en radicaal. Maar dit voorstel is vooral rechtvaardig. Het is aan u de taak om dit hardop en dapper te eisen. Het binnensmonds mompelen van kritiek en het maken van reformistische politieke compromissen leiden niet tot beleid maar tot medeplichtigheid. Vernietig internationale apartheid, voor nu en altijd.
_________________________________________________________________

Dit artikel is een vrije vertaling van het artikel International Apartheid: Government Border Laws and Anti-Immigrant Segregation, geschreven door Charles W.Johnson in 2007. De plaatsen waarin dit artikel afwijkt van het origineel zijn de meningen van de vertaler; Christiaan Elderhorst.

Het originele artikel is verschenen in issue #7 of the Market Anarchy Zine Series, verkrijgbaar bij de ALL Distro in Auburn, Alabama (distro.libertarianleft.org).

[1] Dit gedeelte van de tekst is toegevoegd door de vertaler zelf. Het originele artikel is een reactie op nieuws rondom een immigranten deportatie in Roswell, New Mexico
[2] http://www.nrc.nl/nieuws/2012/12/12/ook-haags-kamp-met-asielzoekers-moet-weg/
[3] http://www.nrc.nl/nieuws/2012/12/13/ontruiming-tentenkamp-van-asielzoekers-in-den-haag-gestart/

Standaard
Actualiteiten, Nederlands

Intellectueel Eigendom is Diefstal

De Piraten Partij pleit voor een hervorming op het gebied van copyright en patenten. Het is mij niet duidelijk of een dergelijk hervorming de weg vrij maakt voor compleet abolitionisme van copyright en patenten of dat de Piraten Partij het wil houden bij een hervorming. Wat dan ook, er is geen auteursrecht nodig en een hervorming ook niet. Dit is mijn mening; ik leg het u uit.

De objecten die gezien worden als eigendom als het aankomst op IE (intellectueel eigendom) zijn abstracte objecten; maar wat betekend het eigendom over een abstract object eigenlijk? Eigendomsrecht is er voor bedoeld om conflicten over het gebruik van objecten op te lossen. Maar er kunnen geen conflicten ontstaan over het gebruik van abstracte objecten. Ik kan een zijde van een driehoek uitrekenen zonder dat ik hoef te wachten tot dat jij klaar bent met het denken aan de stelling van Pythagoras. Vermeende conflicten over abstracte objecten zijn altijd conflicten die gebaseerd zijn op het gebruik van fysieke objecten waarin de abstracte objecten zich hebben gemanifesteerd.

Een abstract object, zoals een ontwerp voor een nieuwe muizenval, manifesteert zich in de realiteit wanneer, bijvoorbeeld, iemand aan het ontwerp denkt, of wanneer een tekening het ontwerp omschrijft, of als er een muizenval wordt gebouwd in overeenstemming met het ontwerp. Maar als deze concrete objecten al iemands eigendom zijn – het brein van de denkende persoon, het stuk papier en de maker of koper van de muizenval – dan weten we al wie er recht heeft op deze dingen. Er kan geen verdere vraag zijn over wie het ontwerp bezit. Als de bron van het ontwerp, de ontwerper, exclusieve rechten over het ontwerp zou eisen dan zou dit betekent dat hij het eigendom van iemand anders opeist – het individuele brein van een ander, een stuk papier of een muizenval. Intellectueel eigendom is dan ook een bewering die pleit voor het toe-eigenen van individuen en de producten van hun arbeid. Oftewel; diefstal.

Als verdediging voor het behouden van intellectueel eigendom wordt vaak gezegd dat een hervormd beleid er voor kan zorgen dat het de ontwikkeling van de wetenschap en de kunst bevorderd kan worden. Zelfs als het waar is dat er een auteursrechtelijk systeem nodig is om “de wetenschap en de kunst” te bevorderen is dit niet rede genoeg om de aanval op persoonlijke vrijheid te rechtvaardigen. Het is twijfelachtig of een auteursrechtelijk systeem echt een dergelijk effect heeft als je inziet dat de meeste innovaties in de technologie en de kunst zijn behaald in tijden wanneer er geen bescherming voor intellectueel eigendom was. In feite, was het niet-bestaan van intellectueel eigendom juist de rede dat er zoveel vooruitgang werd geboekt. Dit is omdat het toen makkelijker was om uitvindingen te doen die gebaseerd waren op eerdere uitvindingen en eerdere kunstwerken. Het protectionistische argument dat er zonder auteursrecht geen drijfveer zou zijn voor wetenschappelijke innovatie en het maken van kunst word dus niet ondersteund door de geschiedenis.

Maar er bestaan wel degelijk manieren om de vooruitgang van wetenschap en kunst te bevorderen zonder de agressie van de staat te hoeven gebruiken als aanval op individuele vrijheid of eigendom – manieren die de voordelen van een auteursrechtelijk systeem behouden zonder de vrijheid te verminderen. Deze manieren zijn onder anderen contractuele oplossingen, beschermheerschap en georganiseerde boycots.

Laat me je iets vertellen over dit laatste geval, de georganiseerde boycot. Tijdens de late middeleeuwen ontstond er een commercieel rechtssysteem in Europa genaamd lex mercatoria (handelaarsrecht). De rede voor het ontstaan van dit systeem was de onwilligheid van de overheid om contracten die gemaakt waren in andere landen hand te haven. Om dit inefficiënte (monopolistische) systeem te omzeilen hebben handelaren uit verschillende landen samengewerkt om hun eigen regels en rechtssysteem op te zetten. Ondanks dat de overheid de contracten niet handhaafde konden de handelaarsrechtbanken vertrouwen op boycots om hun beslissingen te doen nakomen. Een vergelijkbare situatie ontstond in Amsterdam in de 17de eeuw toen de rechtbanken van de overheid weigerde om sommige financiële contracten hand te haven. Toch bleven de kooplui deze contracten ondertekenen. Ze vertrouwde op boycots om de contracten kracht bij te zetten. De vrees voor een boycot was vaak al genoeg om beide partijen zich te doen houden aan hun contract.

Er is geen rede om te twijfelen dat een vergelijkbaar systeem van georganiseerde boycots niet hetzelfde effect kan hebben op de betaling van intellectuele innovatie. Omdat een dergelijk systeem vrijwillig zou zijn kan je de kwestie van copyright en patenten geheel met rust laten. Daarbij zou de bescherming van een vrijwillig ‘regime’ waarschijnlijk niet de extreme en onevenredige aspecten van de hedendaagse auteursrechten bevatten.

Dit artikel is een vrije vertaling van het artikel, OWNING IDEAS MEANS OWNING PEOPLE , geschreven door Roderick T. Long op 19 november 2008. Het artikel verscheen op de website cato-unbound.org. De plaatsen waarin dit artikel afwijkt van het origineel zijn de mening van de vertaler. De veranderingen worden dus niet ondersteund door de heer Long en de eigenaren van cato-unbound.org.

Standaard
Actualiteiten, Nederlands

PvdA-Kamerlid Recourt is Technologisch Conservatief

Aan de hand van nu.nl

De PvdA en de VVD omarmen allebei het idee van een nieuw downloadverbod. Dit bleek gisteren uit een debat in de Tweede Kamer over het auteursrecht. Met de steun van de PvdA en de VVD zou er een Kamermeerderheid zijn voor de invoering van verdere blokkades op de vrije circulatie van informatie.

Wel wordt er duidelijk gemaakt dat een algemeen downloadverbod niet van sprake is. Alleen degene die bedrijfsmatig gebruikmaken van het materiaal zullen worden aangepakt. Het is mij niet duidelijk hoe dit willen doen. Je zou kunnen zeggen dat er limiet komt op het downloaden – net zoals een te hoge energie rekening kan duiden op een wiet plantage – maar dit bewijst geen bedrijfsmatig gebruik. Misschien gaan ze extra letten op je bankrekening, wat er alleen voor zou zorgen dat mensen gaan overstappen naar het gebruik van alternatieve methodes van betaling – zoals Bitcoins. Misschien zijn ze van plan je harde schijf te onderzoeken, ook dit zal leiden tot de groei in het gebruik van encryptie systemen als Truecrypt.

Hoe ze het ook wenden of keren willen; een download verbod is onmogelijk te handhaven als het op digitale bestanden aankomt. Vroeger was het makkelijker om auteursrecht af te dwingen omdat fysieke objecten geproduceerd moesten worden door fabrieken en verkocht moesten worden in winkels. Nu zijn de kosten van het reproduceren van bestanden bijna nihil. Een computer is gebouwd om bits te kopiëren; hier kan geen wet tegen op.

Ook ontgaat de heer Recourt en de heer Teeven een heel belangrijk punt. Het ‘illegaal’ handelen in auteursrechtelijk beschermde goederen werkt niet hetzelfde als een platenwinkel. Je betaalt niet om een bestand te downloaden. Je betaalt soms om deel uit te maken van een forum waar dan ‘tegen de regels van het forum in’ torrentlinks geplaats worden. Andere torrentproviders werken compleet op basis van donaties. Deze innovatie op het gebied van geld verdienen aan informatie is het hele idee achter piraterij.

De oude manieren om geld te verdienen werken nu niet meer. Honderd jaar geleden kon je een plaatje maken die je kon verkopen. Toen was er geen internet om bestanden te delen, dus ging iedereen die je plaat wou luisteren naar de platenwinkel om hem te kopen. Nu zijn we honderd jaar verder en de mensen in de entertainment business zijn er van overtuigd dat het nog steeds op de oude manier zou moeten kunnen. Maar helaas, de technologie is veranderd en de markt heeft zich hier op aangepast. De enige reden dat de entertainment business het nog zover heeft weten te redden door het gebruik van de overheid. De overheid is de gene geweest die de onrechtvaardige auteursrechten jaren lang heeft helpen afdwingen. Nu heeft de technologie ook de overheid ingehaald. De politiek is technologisch zeer conservatief.

Dus, piraten, ga lekker door met downloaden. Trek je niet zoveel aan van de heren in Den Haag. Stop alsjeblieft om je politiek in te zetten voor een hervorming van het auteursrecht. Laat de entertainment branche, de farmaceutische bedrijven en de schrijvers zelf hun inkomststrategieën maar hervormen. Onze rol is om consument te blijven, wij hoeven hun problemen niet op te lossen. Het is tijd om in te zien dat intellectueel eigendom geen eigendom is maar een monopolie op informatie en een aanval op vooruitgang. Het is tijd om ons te ontdoen van het auteursrecht en de overheid die het jarenlang instant heeft weten te houden.

Standaard
Actualiteiten

Meneer de Rechteren van Hemert. U lijkt wel een Anarchist.

Afgelopen zaterdag pleit VVD-raadslid Ed de Rechteren van Hemert in een opiniestuk in de Gelderlander voor zwartwerken om de economie weer op de baan te krijgen.

Een dag later biedt hij zijn excuses aan. Na kritiek binnen zijn eigen fractie slikt hij zijn woorden weer in. De Rechteren van Hemert: “Door het op deze manier te stellen heb ik de politiek in diskrediet gebracht.”

En daar heeft hij gelijk in. Zwartwerken is geen slimme politieke strategie en daarom ook taboe. Als meer mensen zwart zouden werken zou de overheid het moeten doen met minder belastinggeld. Waardoor ze minder absurde plannen zouden kunnen uitvoeren en minder politieke vriendjes zouden kunnen blij maken. Daar komt ook nog bij dat zwartwerkers niet te traceren zijn. Dit past niet bij ons neo-feodale arbeid systeem waar elke werknemer als het ware de achternaam van zijn werkgever overneemt. Als deze werkverhoudingen niet allemaal bij de overheid geregistreerd staan kunnen alle belasting trucjes, regelgeving en algemene betutteling niet toegepast worden. Oftewel, als je als politici pleit voor zwart werken dan pleit je voor vrijheid. En vrijheid is het tegenovergestelde van de overheid. En dit, Meneer de Rechteren van Hemert, kunt u als lid van een neoliberale partij niet maken.

Zwartwerken als strategie om uit een persoonlijke of gezamenlijke economische crisis te komen hoort bij een totaal antipolitieke stroming. Het anarchisme. Om precies te zijn het agoristische markt-anarchisme. Zwartwerken hoort bij de strategie die agoristen gebruiken om zichzelf te bevrijden van de staat en om de staat uiteindelijk te doen bezwijken. Deze strategie heet contra-economie of contra-economisch handelen. Door te werken zonder vergunningen en zonder belasting te betalen hopen de agoristen zich te kunnen verzetten tegen de staat om vervolgens echte individuele vrijheid mogelijk te maken zonder gebruik te maken van politiek of een gewelddadige revolutie.

Geïnteresseerd? Lees dan The New Libertarian Manifesto door Edward Konkin III

Standaard
Vertalingen

Beste Obama Supporters: een Brief van een Anarchist

Gefeliciteerd. Je favoriete presidentskandidaat heeft zijn overwinning behaald en mag zijn tweede ambtsperiode uitzitten. Als je klaar bent met feestvieren en huilen van geluk en alweer achter je computer hebt plaatsgenomen dan wacht deze brief op jou.

Nu Obama verzekerd is van een tweede ambtsperiode moeten jij en ik eens praten. Ik heb een paar vragen die ik je moet stellen.

-Nu het geen ‘verkiezingsjaar’ meer is, ga je dan nu letten op de drone-aanvallen, geheime doelwitlijsten, bevoegdheden voor onbeperkt gevangenschap en massa deportatie van immigranten?
– Nu Obama tot 2016 veilig in het Witte Huis is te vinden is, ga je je nu beseffen dat Soldaat Manning nog steeds opgesten zit?
– Jouw knul heeft gewonnen, ga je nu kritisch kijken naar zijn connecties met de parasitaire financiële instellingen die in 2008 onze economie de afgrond duwden?
– Er zal nooit meer een Obama campagne komen, ga je ons nu helpen met het protesteren tegen de hierboven genoemde punten?

Of blijf je thuis, met klamme handen terwijl je je zorgen maakt over de mogelijkheid dat je vrienden je niet leuk meer gaan vinden als jij je uitspreekt over deze dingen, dingen waarover mensen in andere landen zich werkelijk kwaad maken? Ga je de mensen die zich hier wel over uitspreken nog steeds “onpraktisch” noemen of “té emotioneel-progressief” of erger?

Blijf je rustig zitten, wachtend op Obama, hopend dat hij zijn beloftes uit 2008 deze keer wel zal waarmaken?

Hint: dat doet ‘ie niet.

Je hoeft geen anarchist te zijn om te zien dat de man die opnieuw gekozen is niet iemand is om trots op te zijn, al is hij ogenschijnlijk “beter” dan zijn tegenstander als het om sommige standpunten gaat. Het minste kwaad is nog steeds kwaadaardig.

Het enige wat ik je vraag is om je kop uit het collectieve zand te verwijderen en ons op ten minst helpt om te zorgen dat het kwaad niet groeit.

Je hebt geen Adbusters nodig om jou te motiveren om de straat op te gaan. Protesteren kan je ook zelf.

Originele artikel geplaatst door Trevor Hultner op 6 November 2012
Vertaald vanuit het Engels door: Christiaan Elderhorst

Standaard